سینه مرغ

سینه مرغ

 سینه از میزان پروتئین بیشتری برخوردار است. با این اوصاف گوشت سینه برای کسانی که رژیم دارند و میخواهند کالری کمتری دریافت کنند، مانند ورزشکاران مناسب است.  جالب است بدانید بیشترین پروتئین مفید مرغ در همین قسمت قرار دارد. فیله‌ی مرغ از مقدار قابل توجهی ویتامین‌های B6 و ویتامین A تشکیل شده است. همچنین به دلیل اینکه فیله‌ی مرغ فاقد هرگونه چربی است، از افزایش کلسترول خون جلوگیری می‌کند. 

ساق مرغ

ساق مرغ

گوشت ساق مرغ بدون پوست حاوی مقادیر زیادی از آهن می باشد در نتیجه می تواند به ترمیم سلول ها و بافت های خونی کمک کند، شاید برایتان جالب باشد که بدانید ارزش غذایی آهن در ساق مرغ بدون پوست نسبت به سینه مرغ بیشتر است.
اما ساق مرغ بدون پوست به علت اینکه چربی بیشتری دارد بافت نرم تر و ترد تری را داشته به همین دلیل اکثر مردم ترجیح می دهند که از ساق مرغ به جای سینه مرغ استفاده کنند وهمچنین در تولید هموگلوبین نقش بسزایی داشته ، شاید برایتان جالب باشد که بدانید، آهن موجود در ساق مرغ از آهن موجود در سینه ی مرغ بیشتر است.

کتف مرغ

کتف مرغ

طبع قسمت کتف و بال مرغ گرمتر از دیگر نقاط بدن مرغ است. دلیل این امر حرکت بیشتر کتف و بال مرغ می باشد. خوردن کتف مرغ حتما باید با مصلح انجام گیرد. از مصلحات مرغ ادویه جات گرم همچون آویشن، زعفران، زنجبیل، سیر، ترخون و مرزه است که در زمان پخت باید به کتف اضافه شود. خوردن کتف مرغ و برنج بهتر است با این مصلحات انجام شود تا سردی مرغ و برنج را کاهش دهد.

بال مرغ

بال مرغ

اگر از سینه تا نوک بال مرغ را در نظر بگیرید، دارای سه قسمت است که قسمت وسطی آن را بال مرغ می گویند. این قسمت به همراه پوست آن مورد استفاده قرار می گیرد و چربی و گوشت با طعم خوبی دارد. این قسمت برای تهیه کباب و سوخاری کردن استفاده می شود.
بال مرغ که برای کباب مورد استفاده قرار می گیرد، باید کیفیت بالایی داشته باشد و علاوه بر این دارای سایز بزرگ باشد تا گوشت بیشتری داشته باشد. بال مرغ ساده دارای رنگی سفید است و پوست ضخیمی دارد. چربی بال در قسمت پوست آن نهفته است و در زمان کبابی و پختن، این چربی به داخل بافت های گوشت آن وارد شده و طعم بسیار خوبی به آن می دهد.

آلایشات مرغ

آلایشات مرغ

سنگدان مرغ:

سنگدان هم یک ماده غذایی پروتئینی است و اگر طعمش را دوست دارید، می‌تواند منبع خوبی برای تأمین پروتئین باشد. تحقیقاتی روی این ماده غذایی صورت گرفته که نشان می‌دهد سنگدان و همچنین دل و قلوه مرغ دارای ارزش غذایی زیاد است و میزان چربی آن بسیار پایین است.

یک واحد از این ماده غذایی ۲ گرم چربی، ۷۸ میلی گرم سدیم و حدود ۲۷۲ میلی گرم کلسترول و ۱۰۷ کالری دارد که می‌تواند برای یک فرد بزرگسال وعده غذایی کامل باشد. حتی اگر شما مبتلا به بیماری‌های قلب و عروق هم باشید، می‌توانید این ماده غذایی را مصرف کنید چون میزان چربی و کلسترول آن پایین است و مشکلی برای شما به وجود نمی‌آورد. سنگدان مرغ، ویتامین ب3 و نیاسین هم دارد که به درمان استرس کمک زیادی می‌کند. همچنین هورمون‌های جنسی در غدد فوق کلیوی را تعدیل و با بهبود گردش خون، از ریزش موی سر جلوگیری می‌کند و در تقویت بینایی هم مؤثر است. براساس تحقیقات در سنگدان مرغ مقادیر بالایی از آهن وجود دارد و افرادی که دچار کم خونی هستند به ویژه خانم ها می توانند از این ماده خوراکی به عنوان یک ماده مکمل درمانی استفاده کنند.

جگر مرغ:

گوشت جگر بسیار مغذی است و ارزش تغذیه ای بسیار بیشتری نسبت به گوشت معمولی ماهیچه ارائه می دهد. در حقیقت این اندام حاوی مقدار قابل توجهی مواد مغذی می باشد که اگر هر روز آن را مصرف کنیم، می تواند برای سلامتی ما بسیار مفید باشد. با وجود پروفایل مغذی موثر، بسیاری از مردم آن را در مقایسه با گوشت سایر قسمت های بدن مرغ نمی خورند، جگر مرغ محبوبیتی در حد گوشت سینه مرغ را ندارد، اما ارزش تغذیه ای بیشتری دارد. پروتیین موجود در جگر مرغ یک پروتیین “کامل” است، به این معنی است که این پروتئین شامل تمام 9 آمینو اسید است که ما از رژیم غذایی خود نیاز داریم.

این آمینو اسیدها به عنوان بلوک های سازنده برای بدن ما عمل می کنند و آن ها در همه چیز از رشد و ترمیم سلول های خود به تولید هورمون و تولید ماهیچه ها دخیل هستند.

دل مرغ:

دل مرغ، منبع خوبی برای دریافت پروتئین و آهن محسوب می‌شود و اسید فولیک هم دارد. این عضو اندرونی، مشکل خاصی ندارد و می‌توان آن را مصرف کرد، همچنین سرشار از پروتئین ، ریبوفلاوین ، ویتامین B12 ، آهن و روی است. ویتامین B12 از کم خونی در دوران بارداری جلوگیری می کند ، در حالی که آهن و روی به ترتیب باعث افزایش هموگلوبین و تقویت سیستم ایمنی بدن می شود.