مرغ تخم گذار

مرغ های تخمگذار نژادهای تخصصی هستند، که به دلیل میزان بالای تولید تخم مرغ انتخاب شده اند؛ و با نژادهای پرورش یافته گوشتی (جوجه های گوشتی) متفاوت هستند.
مرغ های تخمگذار از منشأ مرغ های لگهورن هستند. امروزه هیبریدهای تجاری متعددی که در جهان مطرح است از همین منشأ می باشند.از خصوصیات کلی این مرغ ها در مقایسه با مرغ های گوشتی می توان به وزن سبک و استعداد تولید تخم مرغ زیاد در طول دوره تولید اشاره کرد. معمولا مرغ های تخمگذار دارای بدنی کشیده و گردنی باریک و بلند، پاهای ظریف، تاج و ریش قرمز فاصله سه انگشتی میان دو استخوان در ناحیه کلوآک بوده و قادرند در یک دوره تولید بیش از ۲۵۰ عدد تخم مرغ تولید نمایند. دوره پرورش مرغ تخمگذار از یک روزگی تا ۳ ماهگی را پرورش پولت می گویند و نیمچه تخمگذار ( پولت ) را که حدودا ۱۰۰-۹۰ روزه شد به سالنهای تولید که دارای قفس های مرغ تخمگذار است، منتقل می کنند.
در شرایط عادی ، هر مرغ هر روز به آب احتیاج دارد: در زمستان در حدود 110 میلی لیتر ، در تابستان حدود 280 میلی لیتر و در بهار و پاییز حدود 200 میلی لیتر. وقتی میزان تولید تخم مرغ افزایش می یابد ، تقاضای آب نیز افزایش می یابد. بنابراین در دوره اوج تخم گذاری مرغ باید به تأمین آب توجه شود ، در غیر این صورت به طور مستقیم بر تولید و سلامتی تخم آن تأثیر می گذارد. مرغ ها برای گذراندن شب باید آب کافی بنوشند. هوای زمستان سرد است و درجه حرارت پایین است، بهتر است به مرغ آب گرم بدهید و مقاومت در برابر سرما را تقویت کنید که برای سلامتی مرغ و تخم گذاری تخم مرغ مفید است.

مرغ گوشتی

صنعت پرورش مرغ گوشتی در اغلب کشورها ازجمله ایران به‌طور گسترده رواج یافته است؛ و گوشت این پرنده توانسته در سبد خانواده‌ها به‌خوبی جای خود را باز کند.
صنعت پرورش مرغ دارای 2 بخش است:

الف-صنعت پرورش مرغ گوشتی
ب-صنعت پرورش مرغ تخم‌ گذار

در صنعت پرورش مرغ گوشتی، جوجه یک‌روزه را که حدود 40 گرم وزن دارد به مدت 40 تا 50 روز ( میانگین 42 روز) تا رسیدن به وزن 2 تا 2 ونیم کیلوگرم پرورش می‌دهند. برای این منظور بایستی از نژادهایی استفاده شود که دارای استعداد تولید گوشت بالا باشند.
مهم‌ترین نژادهای مرغ بر اساس نوع تولید (گوشت) شامل این موارد است:

براهما هند
  کوشین چین
 لانگشان چین
 کورنیش انگلیس
  پلیموت راک سفید آمریکایی
خصوصیات ظاهری مرغ‌های گوشتی:

 جثه بزرگ
  رشد زیاد در کوتاه‌ترین زمان
  افزایش وزن بالا
 قدرت بدنی بالا
 مرغ های گوشتی ازنظر تولید تخم ضعیف هستند و اغلب رنگ تخم در آن‌ها به‌صورت قهوه‌ای هست

تخم مرغ

تخم مرغ

تخم‌مرغ منبع خوبی از پروتئین، ویتامین و املاح ضروری برای بدن انسان است؛ تخم‌مرغ، همه اسیدهای آمینه مورد نیاز بدن را داراست و حدود ۵٫۱۲ درصد جِرم تخم‌مرغ را پروتئین تشکیل می‌دهد. یک عدد تخم‌مرغ، ۳ درصد نیاز روزانه انرژی یک مرد بالغ و ۴ درصد نیاز روزانه انرژی یک زن بالغ را تأمین می‌کند. کلسترول و لسیتین، مواد چرب موجود در زرده تخم مرغ می‌باشند و برای ساختمان و عملکرد سلول‌های بدن ضروری‌اند. کلسترول قابلیت انعطاف و نفوذپذیری غشای سلول‌های بدن را حفظ می‌کند. همچنین به عنوان یکی از اجزاء تشکیل دهنده مواد چربی است که، باعث نرمی پوست می‌شوند.

مرغ کامل

مرغ کامل

ویژگی‌های ظاهری/ ارگانولپتیک مرغ از نظر سازمان دامپزشکی :

لاشه مرغ تازه خنک شده باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:

1- پوست بدن

  • به رنگ سفید مایل به زرد کمرنگ یا کهربائی باشد.
  • به‌طور یکنواخت، روی بدن کشیده شده باشد.
  • بدون هرگونه پارگی، تورم، خونمردگی، تغییر رنگ و یا خراش باشد.
  • کاملاً تمیز و عاری از پر، ذرات خارجی و هرگونه آلودگی باشد.

2- ماهیچه های اسکلتی

  • به رنگ سفید مایل به صورتی و دارای رشد لازم و کافی باشد.
  • فاقد هرگونه تغییر رنگ، خونمردگی و آثار تورمی باشد.
  • دارای سفتی و قوام طبیعی باشد.

3- چربی ها

  • به رنگ زرد روشن بوده و به‌صورت یکنواخت بدن را پوشانده و بدون هرگونه بوی غیرطبیعی است.

4- استخوان‌های اسکلتی

  • بدن هیچگونه آثار شکستگی و یا انحنای غیرطبیعی و غیرعادی، در استخوان‌های اسکلتی بدن نباید مشاهده شود.

5- بو

  • هیچگونه بوی غیرطبیعی، مانند بوی ترشیدگی، تعفن یا گندیدگی، نباید از آن به مشام برسد.

گوشت مرغ سرشار از ویتامین B6 است که برای سوخت و ساز کربوهیدراتها، چربی و پروتئین، برای تولید سلول های قرمز خون و برای تقویت سیستم ایمنی بدن لازم است. گوشت مرغ می تواند تقریبا ۳۶ درصد از کل ویتامین B6 مورد نیاز روزانه شما را تامین کند. علاوه بر این می تواند مجموعا ۷۲ درصد از نیاز روزانه شما به ویتامین نیاسین یا B3 را نیز تامین کند. بازسازی بافت های بدن، سلامت اعصاب، شادابی پوست و قوی‌تر شدن استخوان ها، ازجمله خواص گوشت بلدرچین است. به‌طورکلی این گوشت، نسبت به مرغ مقوی تر و طعم دار تر است.

سینه مرغ

سینه مرغ

 سینه از میزان پروتئین بیشتری برخوردار است. با این اوصاف گوشت سینه برای کسانی که رژیم دارند و میخواهند کالری کمتری دریافت کنند، مانند ورزشکاران مناسب است.  جالب است بدانید بیشترین پروتئین مفید مرغ در همین قسمت قرار دارد. فیله‌ی مرغ از مقدار قابل توجهی ویتامین‌های B6 و ویتامین A تشکیل شده است. همچنین به دلیل اینکه فیله‌ی مرغ فاقد هرگونه چربی است، از افزایش کلسترول خون جلوگیری می‌کند. 

ران مرغ

ران مرغ

سینه مرغ نسبت به ران مرغ سفت و خشک تر است یعنی از چربی های اشباع شده کمتری برخوردار است بنابراین کم کالری تر میباشد. گوشت ران برای کسانی که میبایست کالری بیشتری از غذا دریافت نمایند، مانند ورزشکاران و کسانی که نیاز به افزایش وزن و افزایش حجم ماهیچه دارند مناسب میباشد. زمانی که شما به یک تعادل در میزان دریافت کالری دست یافتید بهتر است، ترکیبی از این دو را مصرف نمایید. افرادی که اسید اوریک بالایی دارند بهتر است از گوشت مرغ استفاده کنند. یک مقدار مشخص از ران به اندازه همان مقدار مشخص از سینه، میزان کالری، چربی و کربوهیدرات بیشتری دارد و به همین دلیل کمی نرم تر لذیذ و خوشمزه تر از گوشت قسمت های دیگر است.

ساق مرغ

ساق مرغ

گوشت ساق مرغ بدون پوست حاوی مقادیر زیادی از آهن می باشد در نتیجه می تواند به ترمیم سلول ها و بافت های خونی کمک کند، شاید برایتان جالب باشد که بدانید ارزش غذایی آهن در ساق مرغ بدون پوست نسبت به سینه مرغ بیشتر است.
اما ساق مرغ بدون پوست به علت اینکه چربی بیشتری دارد بافت نرم تر و ترد تری را داشته به همین دلیل اکثر مردم ترجیح می دهند که از ساق مرغ به جای سینه مرغ استفاده کنند وهمچنین در تولید هموگلوبین نقش بسزایی داشته ، شاید برایتان جالب باشد که بدانید، آهن موجود در ساق مرغ از آهن موجود در سینه ی مرغ بیشتر است.

کتف مرغ

کتف مرغ

طبع قسمت کتف و بال مرغ گرمتر از دیگر نقاط بدن مرغ است. دلیل این امر حرکت بیشتر کتف و بال مرغ می باشد. خوردن کتف مرغ حتما باید با مصلح انجام گیرد. از مصلحات مرغ ادویه جات گرم همچون آویشن، زعفران، زنجبیل، سیر، ترخون و مرزه است که در زمان پخت باید به کتف اضافه شود. خوردن کتف مرغ و برنج بهتر است با این مصلحات انجام شود تا سردی مرغ و برنج را کاهش دهد.

بال مرغ

بال مرغ

اگر از سینه تا نوک بال مرغ را در نظر بگیرید، دارای سه قسمت است که قسمت وسطی آن را بال مرغ می گویند. این قسمت به همراه پوست آن مورد استفاده قرار می گیرد و چربی و گوشت با طعم خوبی دارد. این قسمت برای تهیه کباب و سوخاری کردن استفاده می شود.
بال مرغ که برای کباب مورد استفاده قرار می گیرد، باید کیفیت بالایی داشته باشد و علاوه بر این دارای سایز بزرگ باشد تا گوشت بیشتری داشته باشد. بال مرغ ساده دارای رنگی سفید است و پوست ضخیمی دارد. چربی بال در قسمت پوست آن نهفته است و در زمان کبابی و پختن، این چربی به داخل بافت های گوشت آن وارد شده و طعم بسیار خوبی به آن می دهد.