مرغ تخم گذار

مرغ های تخمگذار نژادهای تخصصی هستند، که به دلیل میزان بالای تولید تخم مرغ انتخاب شده اند؛ و با نژادهای پرورش یافته گوشتی (جوجه های گوشتی) متفاوت هستند.
مرغ های تخمگذار از منشأ مرغ های لگهورن هستند. امروزه هیبریدهای تجاری متعددی که در جهان مطرح است از همین منشأ می باشند.از خصوصیات کلی این مرغ ها در مقایسه با مرغ های گوشتی می توان به وزن سبک و استعداد تولید تخم مرغ زیاد در طول دوره تولید اشاره کرد. معمولا مرغ های تخمگذار دارای بدنی کشیده و گردنی باریک و بلند، پاهای ظریف، تاج و ریش قرمز فاصله سه انگشتی میان دو استخوان در ناحیه کلوآک بوده و قادرند در یک دوره تولید بیش از ۲۵۰ عدد تخم مرغ تولید نمایند. دوره پرورش مرغ تخمگذار از یک روزگی تا ۳ ماهگی را پرورش پولت می گویند و نیمچه تخمگذار ( پولت ) را که حدودا ۱۰۰-۹۰ روزه شد به سالنهای تولید که دارای قفس های مرغ تخمگذار است، منتقل می کنند.
در شرایط عادی ، هر مرغ هر روز به آب احتیاج دارد: در زمستان در حدود 110 میلی لیتر ، در تابستان حدود 280 میلی لیتر و در بهار و پاییز حدود 200 میلی لیتر. وقتی میزان تولید تخم مرغ افزایش می یابد ، تقاضای آب نیز افزایش می یابد. بنابراین در دوره اوج تخم گذاری مرغ باید به تأمین آب توجه شود ، در غیر این صورت به طور مستقیم بر تولید و سلامتی تخم آن تأثیر می گذارد. مرغ ها برای گذراندن شب باید آب کافی بنوشند. هوای زمستان سرد است و درجه حرارت پایین است، بهتر است به مرغ آب گرم بدهید و مقاومت در برابر سرما را تقویت کنید که برای سلامتی مرغ و تخم گذاری تخم مرغ مفید است.

ران مرغ

ران مرغ

سینه مرغ نسبت به ران مرغ سفت و خشک تر است یعنی از چربی های اشباع شده کمتری برخوردار است بنابراین کم کالری تر میباشد. گوشت ران برای کسانی که میبایست کالری بیشتری از غذا دریافت نمایند، مانند ورزشکاران و کسانی که نیاز به افزایش وزن و افزایش حجم ماهیچه دارند مناسب میباشد. زمانی که شما به یک تعادل در میزان دریافت کالری دست یافتید بهتر است، ترکیبی از این دو را مصرف نمایید. افرادی که اسید اوریک بالایی دارند بهتر است از گوشت مرغ استفاده کنند. یک مقدار مشخص از ران به اندازه همان مقدار مشخص از سینه، میزان کالری، چربی و کربوهیدرات بیشتری دارد و به همین دلیل کمی نرم تر لذیذ و خوشمزه تر از گوشت قسمت های دیگر است.

ساق مرغ

ساق مرغ

گوشت ساق مرغ بدون پوست حاوی مقادیر زیادی از آهن می باشد در نتیجه می تواند به ترمیم سلول ها و بافت های خونی کمک کند، شاید برایتان جالب باشد که بدانید ارزش غذایی آهن در ساق مرغ بدون پوست نسبت به سینه مرغ بیشتر است.
اما ساق مرغ بدون پوست به علت اینکه چربی بیشتری دارد بافت نرم تر و ترد تری را داشته به همین دلیل اکثر مردم ترجیح می دهند که از ساق مرغ به جای سینه مرغ استفاده کنند وهمچنین در تولید هموگلوبین نقش بسزایی داشته ، شاید برایتان جالب باشد که بدانید، آهن موجود در ساق مرغ از آهن موجود در سینه ی مرغ بیشتر است.